DOE MIJ DIE ZAK MET GELD MAAR

Als een tornado komt ze op haar vaste maandagochtend binnengewerveld. Ons Mientje. Ze brengt de kou van buiten met zich mee en ook de lucht van sigaretten die onlosmakelijk met haar is verbonden. Roken doet ze tegen de stress. Want, zegt ze, de een gaat ervoor naar de dokter, krijgt een pilletje en kost de gemeenschap geld, maar ik spek de regeringspot.

Gewapend met stofdoek, stofzuiger en sigaretten gaat ze onze troep te lijf. Want wij hebben daar geen tijd voor (lees: geen zin). Vrolijk en hoorbaar gaat ze te keer tot het tijd is voor de koffie.

Ik ben toch zo blij dat ik bij u (ze weigert jij te zeggen) binnen mag roken, zegt ze en steekt haar zoveelste van die ochtend op. Heb u het ook gelezen, van die minister Vogeldinges die geld gaat stoppen in die ontwikkelingswijken?
Ontwikkelingswijken? vraag ik.
Ja, die derdewereldwijken in Utrecht en Rotterdam.
O, je bedoelt achterstandswijken?
Hoe u ze ook noemen wilt, er wonen toch voornamelijk derdewereldmensen. Die Vogeldinges heeft daar heel wat geld voor nodig en ze heeft zelf niet genoeg, zegt ze, dus moet er worden bijgepast en door wie denkt u, juist, door ons.
Door ons?
Nou ja, niet door u natuurlijk, want u woont in een koophuis maar wij als huurders, wij moeten mee betalen.
Verbaasd kijk ik haar aan.
Ja, vervolgt ze haar betoog, die Vogelvrouw gaat het geld wat ze tekortkomt eisen van de woningbouw en hoe komen die aan hun geld? Van ons de huurders, dus…
Ze neemt nog een flinke haal en blaast de zoveelste rookwolk onze kamer in.
Het is een schande. Als ik eens vraag om een nieuw keuken kastje of aanrechtblad, komt er zo'n snurker kijken en met een uitgestreken gezicht zegt die dan dat het best nog een jaartje mee kan. Wat? Ze zijn nu zelfs van plan om ons zelf het onderhoud van de cv-ketel te laten betalen, nou mooi niet dus. Laten ze die zak met geld waar Vogeldinges om vraagt maar eens aan ons besteden. Ik weet wel wat.

Na een ochtend hard werken trekt ze met een 'zo, hier is het weer lekker schoon' de deur achter zich dicht.
Die ik heel snel weer open zet.

Janny van Tilburg

Terug