“Fijn hč, dat we nu een verkeersverwachting hebben?” De blonde interieurverzorgster van Jip Smit kijkt hem veelbetekenend aan en verwacht blijkbaar bijval. Ze zou toch zo langzamerhand kunnen weten dat onze bekende oudere wijze uit het Gooi het niet zo op heeft met verwachtingen.
“Werkelijk volkomen onzin,” zegt Jip. “Gisteren waren er files en wisten ze niet eens waardoor die veroorzaakt werden, laat staan dat ze die kunnen voorspellen.” Hij gaat er eens goed voor zitten, ten koste van het porseleinen schaaltje dat naast hem op het ranke bijzettafeltje staat. “Ik wist niet dat u boos werd,” zegt Janneke zachtjes terwijl ze knielt om de boel maar weer eens op te ruimen. Ze doet het maar rustig aan want ze weet nu dat ze er beter niet over had kunnen beginnen. Wel zonde van die leuke herfstmelange trouwens; de steeltjes van de zwaar gehavende marsepeinen paddenstoeltjes liggen onder de bank en de chocolade eikeltjes zijn ook niet meer helemaal heel. Wat afwezig luisterend zoekt ze de witte stipjes van de paddenstoeltjes bij elkaar.
“Nu is het nog simpel,” begint Jip zijn uiteenzetting, “net als vroeger met het weer. Hier en daar een bui en ongeveer 20 graden, dat was het wel zo’n beetje. En moet je ze nu eens horen, die weermalloten. Vlagerige regen, spattige buitjes met opschuivende openingen in de bewolking waar de zon kans ziet onze met groen bedekte aarde te bereiken.” Met moeite weet Janneke een diepe zucht binnen te houden en gaat op de bank naast hem zitten. Onwillekeurig pakt Jip een gehavend eikeltje van het schaaltje.
“Zal ik jou eens haarfijn vertellen wat je te wachten staat?” Janneke weet dat ze maar beter kan knikken. “Ze houden het nu nog ‘to the point’ met kilometers en wegnummers, maar ‘in no time’ gaan ze zich hier ook vreselijk belangrijk vinden en op het kuddegedrag van het RTL4-publiek inspelen. Slogans als ‘Wilt u ook de files over een maand weten?’ via dure 0900 nummers komen er geheid aan. En natuurlijk specifieke verkeersverwachtingen gericht op de BMW-rijder of om huisvrouwen naar de dichtstbijzijnde Lidl te loodsen.” Vol vuur zit Jip op het puntje van zijn praatstoel. “Pas op je koffie,” roept Janneke nog, maar het is al te laat. Het gekneusde eikeltje belandt voor de tweede keer op de grond. “Komt u vanuit Hilversum en wilt u naar Utrecht, dan moet u op de A27 rekening houden met zo’n 1500 auto’s voor u ter hoogte van benzinestation De Koepel bij Bilthoven. Vandaag opvallend veel rode auto’s. Bij het benzinestation bent u overigens welkom voor een kopje koffie met een gratis croissant als u een blauwe auto heeft.” Jip kijkt Janneke triomfantelijk aan en realiseert zich dat hij weer eens heeft zitten ratelen.
“Kopje koffie dan nog maar, Jip?” “Ja lekker, Janneke, maar dan wel die Rosabaya, je weet wel, dat zalmroze cupje met die volle fruitige smaak, die ik zo lekker vind.” Jip mag dan niet veel op hebben met verwachtingen, zelf is hij zeer voorspelbaar.
Frank van de Ridder