Het zat er aan te komen, natuurlijk. Maar nu het moment daar is, is het toch even slikken. Want het betekent het einde van een tijdperk. En daarmee het begin van een tot nu toe onbekende ver-van-mijn-bed-show. Tja, het is verschrikkelijk, wanneer de eerste van je vriendinnen zwanger is...
de spelbreekster.
Eigenlijk is het een vorm van verraad als je als eerste uit je vriendinnengroep zwanger raakt. Verraad aan je vriendinnen. Want door zwanger te worden, bepaal je voor de gehele groep dat er een nieuwe periode is aangebroken en er nieuwe regels gelden.
Zonder dat we enige vorm van inspraak hadden, luid je het kindertijdperk in. Voorheen konden we met elkaar klagen over de hoeveelheid kinderwagens in de winkelcentra. Of onze irritaties uiten over krijsende kinderen bij de kassa. Roddelen over vrouwelijke collega's die over niets anders kunnen praten dan hun kinderen. Maar dat is nu voorbij.
We zullen op onze woorden moeten letten. Want alles ligt oh zo gevoelig als de hormonen van slag zijn. We zullen ons in moeten houden. We dienen verhalen over de zwangerschapskwaaltjes aan te horen. Heel begripvol te reageren als er wordt verteld hoe vaak ze misselijk is en hoe pijnlijk haar borsten zijn. Begrijp me niet verkeerd, betreffende kwaaltjes zijn vast erg vervelend. Maar het is moeilijk om erover mee te praten als je daar zelf geen ervaring mee hebt.
Er wordt gezegd dat wanneer er één zwanger is, de rest volgt. Help. Dat baart mij veel zorgen. Want dat betekent afscheid nemen van urenlang samen in de kroeg zitten om wijntjes te drinken en sigaretten te roken. In plaats daarvan word je uitgenodigd voor de zoveelste kinderverjaardag. En proberen we als vriendinnen nog enigszins normale gesprekken te voeren, dan worden we continu onderbroken omdat de kleine weer iets uithaalt wat niet mag.
En hoe zit het met uitslapen? Dat zit er zeker niet meer in na het krijgen van een kind? Of pizza bestellen als je weer eens geen boodschappen hebt gedaan? Baby's mogen geen pizza! Hoe meer ik hierover nadenk, hoe blijer ik word met mijn huidige leventje.
Eigenlijk zou ik die zwangere vriendin moeten bedanken! Bedanken dat ze mij eraan herinnert hoe heerlijk het is om nog geen kinderen te hebben. Dus dames, let op. Zolang je niet de eerste uit de groep bent die zwanger is, heb je nog eventjes de tijd om van je zorgeloze leventje te genieten!
Moniek van de Koolwijk