Ha, M. mailt over 'hearttroubles'. Toen we twintig waren, had ik het met M. eigenlijk alleen maar over hearttroubles. Eerst kwamen die door onze eigen mislukte relatie en daarna hielpen we elkaar met de nieuwe relaties. Of het door onze wederzijdse adviezen kwam, weet ik niet, maar we vonden allebei een vaste partner. Toch bleef het fijn elkaar te raadplegen aangaande baby's in het ouderlijke bed, schoolkeuzes, deeltijdwerk, auto's, hypotheken, verdeling van de huishoudelijke taken etc.
Ook hearttroubles -van anderen meestal- bleven gespreksonderwerp. A. en B. hadden ruzie over de IVF-pogingen; D. en J. gingen scheiden; A. ging emigreren en overwoog haar man te verlaten; F. en O. konden toch niet aarden in Drenthe. Het was allemaal indrukwekkend, maar het wijntje smaakte er niet minder om.
Totdat gezondheid opeens het onderwerp werd. Ik moest een borst inruilen voor een siliconen-exemplaar. In de discussie over plastische chirurgie heb ik me sindsdien niet meer gemengd. Mijn eigen E. moest wat later een tumor uit zijn nier laten halen. En P. bleek last te hebben van zijn darmen. We dachten dat hij met zijn 150 kilo gewoon gezonder moest gaan eten. Maar de klachten werden hem fataal. Langzaam dringt tot ons door dat nu onze veertigste verjaardagen gloren, we niet meer eindeloos de tijd hebben.
Gelukkig heeft M. het eindelijk weer gewoon over 'hearttroubles'. Zou hij in het kader van 'nu het nog kan' een affaire zijn begonnen? Blozend begin ik te lezen. Gaandeweg bevriest mijn glimlach. Het gaat helemaal niet over een minnares die hem niet begrijpt. De superslanke M. komt net van de hartbewaking. Hij is niet in levensgevaar, maar er moet binnenkort een hartfilmpje gemaakt worden.
Nee, we zijn definitief geen twintig meer.
Janneke Schoo