CONTACTADVERTENTIE

Blikken Tuut genoot op het bankje van de ochtendzon. Zijn dag kon niet meer stuk. De Tuut, vrijgezel pur sang, had een date. Hij streelde langs zijn versgeschoren wangen en rook snel even onder een oksel. Tuut was er klaar voor. Mevrouw kon binnenkomen. Nou ja, binnenkomen, eerst maar eens kijken wat voor vlees we in de kuip hebben. Hij raakte helemaal opgewonden. Een vrouw in huis, over de vloer, in z'n bed en in de keuken. En dat allemaal dankzij die malle Gert Kroost met z'n contactadvertentie. Hij porde Boris, zijn manke dwergpoedel, eens stevig in de flanken.
'Zo, ouwe boor, eindelijk een beetje wiefigheid over de vloer, wat jij?'
Hij stak van opwinding nog een pruimpje achter z'n kiezen. Gespannen loerde hij de hoofdstraat in, uitkijkend naar bus en toekomstige gade.

-Pittige weduwe, 61 jaar, het alleen-zijn moe, zoekt oprechte weduwnaar e/o vrijgezel, bij voorkeur zonder kinderen. Leeftijd tussen 60 en 70 jaar. Brieven onder nr.-
Hmmm, pittig. Tuut dagdroomde van 'n borstig wief met ruimte onder de bapse.

'Ben jij die Tuut,' donderde het plotsklaps naast de weggesukkelde ouwe baas.
Tuut schrok wakker en greep naar z'n petje. Boris probeerde een blafje maar trok zich snel terug. Een stevige vrouw keek met felle ogen neer op de schriele Tuut. Deze zat onderuitgezakt op het bankje en tabakssap kwijlde uit een mondhoek. Hij hees zich moeizaam overeind en schoof zijn petje recht.
'Jazeker, d'n Blikken Tuut, aangenaam.'
Zij keek met de armen over elkaar gevouwen naar onze dorpsoudste en schudde haar hoofd.
'Zo, dus jij bent die aantrekkelijke, goed verzorgde, niet onbemiddelde, zéér vitale zestiger, en het alleen-zijn moe?'
Tuut krabbelde onder zijn petje en grijnsde wat dommig naar de vrouw.
'Nou ja, die'n Kroost heb er misschien wel een feest van gebakken maar….eh.'
'Met interesse in de houthandel en lekker eten op zondag? Toe maar, meneer Tuut, je verkoopt je goed maar er stonden een paar foutjes in de advertentie.'
Tuut zocht nerveus naar Boris.
'Ehhh….foutjes….?' aarzelde hij.
'Ja, foutjes. Er had moeten staan: kwijlende ouwe zak in fout spijkerpak, in bezit van niets behalve een stinkhondje, zoekt een vrouw die alles voor hem regelt en oplost, en op zondag voor 'm kookt.'
Ze draaide zich om en liep naar de bushalte.
Hij keek haar na. Boris verliet z'n schuilplaats en sprong tegen Tuut op.
"Ja, ouwe stinkerd,' mompelde Tuut, 'jij slaapt vannacht weer bij de baas.'

John van der Klauw

Terug